Watch the television format of our station

Streaming Video Services

 

Live streaming video by Ustream


Get your own Chat Box! Go Large!

Click on any of the players below to listen to our radio station

Stream 1


Stream 2

RadioForest Player

ELLINIKI RADIOFONIA MANA ELLADAELLINIKI RADIOFONIA MANA ELLADA

Tune in link

Το Ραδιoφωνο Του Ελληνα Ολου Του Κοσμου!
 
 

 
   
 
 
 

Greek Christian Hour

*Καθε Παρασκευη και Σαββατο

στης 1 μμ ωρα Νεας Υορκης ΗΠΑ

ακουστε  την Ελληνικη Χριστιανικη ωρα. 

Ενα δεκαπενταλεπτο προγραμμα

ελπιδας και σωτηριας.

  Αναλυση στον λογο του Θεου.   

Απo την Ελληνικη Χριστιανικη ωρα.*

*Τωρα παρακολουθειστε το τηλεοπτικο προγραμμα

της Ελληνικης Χριστιανικης ωρας.

Καθε Σαββατο και Κυριακη στης

7:30 μμ. ωρα Νεας Υορκης ΗΠΑ. Στο

Mana Ellada TV.*

 

 

*ΕΑΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΘΕ ΜΙΑΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΔΩΡΕΑΝ,

ΓΡΑΨΤΕ ΜΑΣ

9571 Ε. OLIVE STREET

BELLFLOWER, CA

90706

Η ΤΕΛΕΦΩΝΗΣΤΕ ΜΑΣ

*Tel. 1-800-3-Greece (1-800-347-3323)*

 

 

Latest Sermons

Click on the player to listen to each sermon











The analysis of the Apostle Paul's

Epistle to PHILEMON (text)

 

ΕΠΙΣΤΟΛ? ΤΟΥ ΠΑ?ΛΟΥ ΣΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ

 

ΑΠ? ΣΠ?ΡΟ Σ. ΜΑΤΘΑ?Ο

 

ΕΔ? ?ΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΚ?ΜΗ ΕΠΙΣΤΟΛ? ΤΟΥ ΑΠ. ΠΑ?ΛΟΥ ΓΡΑΜΜ?ΝΗ Μ?ΣΑ ΑΠ? ΤΗ ΦΥΛΑΚ? ΤΗΣ Ρ?ΜΗΣ. Η ΕΠΙΣΤΟΛ? ΑΠΕΥΘ?ΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, ?ΠΟΥ ΤΟ Κ?ΡΙΟ Θ?ΜΑ ΤΗΣ Ε?ΝΑΙ Ο ΔΟ?ΛΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, ΟΝ?ΣΙΜΟΣ.

Ο ΟΝ?ΣΙΜΟΣ Ε?ΧΕ ΑΦΑΙΡ?ΣΕΙ ΠΡ?ΓΜΑΤΑ ΑΞ?ΑΣ ΑΠ? ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚ? ΤΟΥ ΚΑΙ Ε?ΧΕ ΔΡΑΠΕΤΕ?ΣΕΙ. Τ?ΡΑ ?ΜΩΣ ΠΟΥ ΓΝ?ΡΙΣΕ ΤΟ ΧΡΙΣΤ?, ΕΛ?ΓΧΕΤΑΙ… ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟ? ΤΟΝ ΟΔΗΓΕ? Π?ΣΩ ΣΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚ? ΤΟΥ. ΕΚΕ? ΘΑ ΜΠΟΡΟ?ΣΕ ΝΑ Δ?ΣΕΙ ΤΗ ΜΑΡΤΥΡ?Α ΤΟΥ Ν?ΟΥ ΑΝΘΡ?ΠΟΥ ΠΟΥ ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟ? Ε?ΧΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓ?ΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΙΛΕΩΘΕ? ΣΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚ? ΤΟΥ.

Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΜΕΣΟΛΑΒΕ? ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΦΙΛ?ΩΣ? ΤΟΥΣ.

ΔΕ?ΧΝΕΙ «ΤΟΝ ΠΡ?ΣΒΗ», ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΟ?Ο Ο ΠΑ?ΛΟΣ Μ?Σ Ε?ΧΕ ΜΙΛ?ΣΕΙ ΜΕ ΠΟΛΛ? ΣΑΦ?ΝΕΙΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟ?ΜΕΝΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛ?Σ ΤΟΥ, ΣΧΕΤΙΚ? ΜΕ ΤΟ ?ΡΓΟ ΤΗΣ ΣΥΜΦΙΛ?ΩΣΗΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ?ΧΕΙ ΑΝΑΘ?ΣΕΙ Ο ΘΕ?Σ (Β’ ΚΟΡ. 5:18-20). ?ΝΑ ?ΡΓΟ ΠΟΥ ΑΠΑΙΤΕ? ΑΓ?ΠΗ, ΝΗΦΑΛΙ?ΤΗΤΑ, ΑΦΟΣ?ΩΣΗ ΚΑΙ ΠΛ?ΡΗ ΚΑΤ?ΡΤΙΣΗ Π?ΝΩ ΣΤΗ ΘΕ?Α ΑΛ?ΘΕΙΑ.

ΤΑΥΤ?ΧΡΟΝΑ, ΜΑΣ ΟΔΗΓΕ? ΝΑ ΔΟ?ΜΕ ΤΟ ΜΕΣΟΛΑΒΗΤ?, ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚ? ΚΑΙ ΤΟ ΔΟ?ΛΟ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤ?ΑΣ. ΚΙ ?ΛΑ ΑΥΤ? ΝΑ ΞΕΠΡΟΒ?ΛΟΥΝ Μ?ΣΑ ΑΠ? ΜΙΑ ΤΡΥΦΕΡ? ΑΓ?ΠΗ ΠΟΥ ΕΚΔΗΛ?ΝΕΙ Ο ΜΕΣΟΛΑΒΗΤ?Σ ΝΑ ΕΛΕΥΘΕΡ?ΣΕΙ ΤΟ ΔΟ?ΛΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝ?ΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓ?ΟΥ ΠΝΕ?ΜΑΤΟΣ.

 

ΑΠΟΣΤΟΛ?ΑΣ, ΠΑΡΑΛ?ΠΤΗΣ, ΧΑΙΡΕΤΙΣΜ?Σ

 

1. «ΕΓ? Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΠΟΥ Ε?ΜΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜ?ΝΟΣ ΓΙΑ Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤΟ? ΚΑΙ Ο ΤΙΜ?ΘΕΟΣ Ο ΑΔΕΛΦ?Σ ΑΠΕΥΘΥΝ?ΜΑΣΤΕ ΣΕ Σ?ΝΑ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, ΣΥΝΕΡΓ?ΤΗ ΜΑΣ ΑΓΑΠΗΤ?».

Ο ΜΟΝΑΔΙΚ?Σ ΕΡΜΗΝΕΥΤ?Σ ΤΩΝ ΓΡΑΦ?Ν, ΠΑ?ΛΟΣ, ?ΡΧΕΤΑΙ ΞΑΝ? ΝΑ ΣΥΣΤ?ΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤ? ΤΟΥ. ?ΞΕΡΕ ΚΑΛ? ?ΤΙ Ο Ν?ΜΟΣ ΠΟΥ ΓΙΑ ΠΟΛΛ? ΧΡ?ΝΙΑ ΠΡΙΝ ΥΠΗΡΕΤΟ?ΣΕ, ΔΕΝ Ε?ΧΕ ΤΗ Δ?ΝΑΜΗ ΝΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦ?ΡΕΙ ΤΟ ΕΛ?ΧΙΣΤΟ, ΕΚΤ?Σ ΑΠ’ ΤΟ ΝΑ ΤΟΝ Φ?ΡΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠ?ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤ?ΑΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤ?ΧΡΟΝΑ, ΝΑ ΤΟΥ Λ?ΕΙ ΤΙ ΠΡ?ΠΕΙ ΝΑ Κ?ΝΕΙ ΓΙΑ ΝΑ Ζ?ΣΕΙ. ΑΠ? ΤΗΝ ?ΛΛΗ, Ο ΘΕ?Σ ΤΟΝ Ε?ΧΕ ΦΩΤ?ΣΕΙ ΝΑ ΒΛ?ΠΕΙ ΚΑΘΑΡ? ?ΤΙ Η ΚΑΙΝ? ΔΙΑΘ?ΚΗ Φ?ΡΝΕΙ ΤΟΝ ?ΝΘΡΩΠΟ ΣΤΗΝ ΕΠ?ΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡ?ΑΣ ΚΑΙ ?ΧΙ Μ?ΝΟ, ΑΛΛ? ΤΟΥ Λ?ΕΙ ΤΙ ?ΧΕΙ Κ?ΝΕΙ Ο ΘΕ?Σ ΓΙ’ ΑΥΤ?Ν. ?ΤΣΙ Ο ΠΑ?ΛΟΣ, ΑΝ ΚΑΙ ΣΥΣΤ?ΝΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤ? ΤΟΥ ΩΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜ?ΝΟ, ΔΕΝ ΕΜΠΟΔ?ΖΕΤΑΙ ΑΠ? ΤΑ ΔΕΣΜ? ΤΗΣ ΦΥΛΑΚ?Σ. Ε?ΝΑΙ «ΦΥΛΑΚΙΣΜ?ΝΟΣ, ΕΛΕ?ΘΕΡΟΣ». Ε?ΝΑΙ ΣΑΝ ΤΗΝ ΤΡ?ΠΕΖΑ ΠΟΥ ΔΙΑΦΗΜ?ΖΟΥΝ ΟΙ ΕΙΔΙΚΟ? ΜΕ Τ?ΤΛΟ: «BANKLESS BANK», Η «ΚΑΓΚΕΛΩΜ?ΝΗ, ΑΚΑΓΚ?ΛΩΤΗ, ΦΥΛΑΓΜ?ΝΗ, ΑΦ?ΛΑΚΤΗ ΤΡ?ΠΕΖΑ». ΣΕ ΜΙΑ Τ?ΤΟΙΑ ΤΡ?ΠΕΖΑ ΜΠΟΡΕ? Κ?ΠΟΙΟΣ ΝΑ Κ?ΝΕΙ ?ΛΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓ?Σ ΤΟΥ Μ?ΡΑ ΚΑΙ Ν?ΧΤΑ ΧΩΡ?Σ ΝΑ ΥΠ?ΡΧΟΥΝ ΦΡΟΥΡΟ? ΚΑΙ Κ?ΓΚΕΛΑ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟΥ ΦΡ?ΖΟΥΝ ΤΗΝ Ε?ΣΟΔΟ ? ΤΗΝ ?ΞΟΔΟ. Η Θ?ΣΗ ΤΟΥ ΜΠΟΡΕ? ΣΤΑ Μ?ΤΙΑ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟ? ΑΝΘΡ?ΠΟΥ ΝΑ ΦΑ?ΝΕΤΑΙ ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚ?. ΕΔ?, ?ΜΩΣ, ΤΗ ΛΑΜΠΡ?ΝΕΙ Η Χ?ΡΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟ? ΠΟΥ ΒΡ?ΣΚΟΝΤΑΙ Μ?ΣΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΔΗΓΟ?Ν ΝΑ ΜΠΑ?ΝΕΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡ?ΝΙΑ ΠΑΤΡ?ΔΑ ΤΟΥ, ΝΑ ΠΑ?ΡΝΕΙ ?,ΤΙ ΧΡΕΙ?ΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΑ?ΝΕΙ, ΝΑ ΤΟ Δ?ΝΕΙ ΣΕ ?ΛΟΥΣ ΜΑΣ (ΙΩ?Ν. 10:9). ΤΙ ?ΜΟΡΦΟ, ΤΙ ΛΑΜΠΡ?!

ΜΙΑ ΠΑΛΙ? ?ΚΦΡΑΣΗ Λ?ΕΙ ?ΤΙ : «?ΛΟΙ ΟΙ ΔΡ?ΜΟΙ ΟΔΗΓΟ?Ν ΣΤΗ Ρ?ΜΗ». ΕΠΟΜ?ΝΩΣ, ΜΠΟΡΟ?ΜΕ ΝΑ ΠΟ?ΜΕ ΚΑΙ ?ΤΙ «?ΛΟΙ ΟΙ ΔΡ?ΜΟΙ ΞΕΚΙΝΟ?Ν ΑΠ? ΤΗ Ρ?ΜΗ». ?ΤΣΙ ΕΠ?ΤΡΕΨΕ Ο ΘΕ?Σ ΣΤΟΝ ΠΑ?ΛΟ ?ΧΙ Μ?ΝΟ ΝΑ Δ?ΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣ?Α ΤΟΥ ΕΚΕ?, ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕ?ΟΥΣΑ ΤΟ? Τ?ΤΕ Κ?ΣΜΟΥ ΤΗ ΜΑΡΤΥΡ?Α ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛ?ΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΙΣΤ?, ΑΛΛ? ΝΑ Δ?ΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΥΠ?ΛΟΙΠΟ Κ?ΣΜΟ ΑΠ? Τ?ΤΕ Μ?ΧΡΙ Σ?ΜΕΡΑ Μ?ΣΑ ΑΠ’ ΤΑ ΓΡΑΦΤ? ΤΟΥ ΤΟ Μ?ΝΥΜΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡ?ΑΣ.

«ΚΑΙ Ο ΤΙΜ?ΘΕΟΣ Ο ΑΔΕΛΦ?Σ»

ΕΔ? Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΑΝΑΦ?ΡΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΤΙΜ?ΘΕΟ, ΤΟΝ ΠΙΣΤ? ΤΟΥ ΜΑΘΗΤ? ΠΟΥ ?ΤΑΝ ΜΑΖ? ΤΟΥ. Ο ΠΑ?ΛΟΣ, ΠΟΛΛ?Σ ΦΟΡ?Σ ΠΡΙΝ, ΑΠΟΚΑΛΟ?ΣΕ ΤΟΝ ΤΙΜ?ΘΕΟ «ΠΑΙΔ? ΤΟΥ ΣΤΗΝ Π?ΣΤΗ», ΑΛΛ? Τ?ΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΧΡ?ΝΙΑ Π?ΡΑΣΑΝ, ΤΟΝ ΕΠΟΝΟΜ?ΖΕΙ ΑΔΕΛΦ?. ΑΥΤ? Δ?ΝΕΙ Κ?ΠΟΙΑ ΒΑΡ?ΤΗΤΑ ΣΤΟ Α?ΤΗΜΑ ΠΟΥ ΥΠΟΒ?ΛΛΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ Δ?Ο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚ? ΑΔ?ΛΦΙΑ ΣΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, ΣΧΕΤΙΚ? ΜΕ ΤΟ Θ?ΜΑ ΤΟΥ ΟΝ?ΣΙΜΟΥ. ?ΤΣΙ, ΘΑ ?ΤΑΝ ΠΟΛ? Δ?ΣΚΟΛΟ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕ? ΤΟ Α?ΤΗΜ? ΤΟΥΣ. ΠΑΡ?ΛΛΗΛΑ, ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟ? ΜΙΛ?ΕΙ ΓΙΑ ΕΝ?ΤΗΤΑ ΜΕ ΤΑ ΠΛΗΓΩΜ?ΝΑ ΑΠ? ΤΗΝ ΑΜΑΡΤ?Α ΑΔ?ΛΦΙΑ ΜΑΣ. ΓΙΑ ΣΥΜΠ?ΝΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΑ?ΤΕΡΑ ΓΙΑ Σ?ΜΠΝΟΙΑ. ?ΛΑ ΑΥΤ? Ε?ΝΑΙ ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚ? ΤΩΝ ΠΑΙΔΙ?Ν ΤΟΥ ΘΕΟ? ?ΠΩΣ ΘΑ ΔΟ?ΜΕ ΣΤΑ ΕΠ?ΜΕΝΑ ΕΙΚΟΣΙΤ?ΣΣΕΡΑ ΕΔ?ΦΙΑ ΠΟΥ ΟΛΟΚΛΗΡ?ΝΟΥΝ ΤΗ ΜΕΛ?ΤΗ ΜΑΣ.

«ΑΠΕΥΘΥΝ?ΜΑΣΤΕ ΣΕ Σ?ΝΑ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, ΣΥΝΕΡΓ?ΤΗ ΜΑΣ ΑΓΑΠΗΤ?»

ΤΟ ΓΡ?ΜΜΑ ΑΠΕΥΘ?ΝΕΤΑΙ ΣΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, Ο ΟΠΟ?ΟΣ ΚΑΤΑΓ?ΤΑΝ ΑΠ’ ΤΙΣ ΚΟΛΟΣΣ?Σ ΤΗΣ ΦΡΥΓ?ΑΣ. ?ΤΑΝ, ?ΠΩΣ ΠΡΟΑΝ?ΦΕΡΑ, ΧΡΙΣΤΙΑΝ?Σ. ΤΗ ΜΕΤΑΣΤΡΟΦ? ΤΟΥ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤ? ΤΗΝ ?ΦΕΙΛΕ ΣΤΟΝ ΑΠ. ΠΑ?ΛΟ (ΕΔ?ΦΙΟ 19). ΤΟ ΓΡ?ΜΜΑ ΑΥΤ? ΜΙΛ?ΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΡΑΠ?ΤΗ ΔΟ?ΛΟ ΤΟ? ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, ΤΟΝ ΟΝ?ΣΙΜΟ. Ε?ΧΟΜΑΙ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΟ?ΜΕ ΠΟΛΛ? ΠΡ?ΓΜΑΤΑ ΑΠ’ ΤΟ ΜΙΚΡ? ΑΥΤ? ΓΡ?ΜΜΑ.

 

2. «ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗΤ? ΑΠΦ?Α ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΡΑΤΙ?ΤΗ ΜΑΣ ?ΡΧΙΠΠΟ, ?ΠΩΣ ΕΠ?ΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣ?Α ΠΟΥ ΣΥΝΑΘΡΟ?ΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΣΠ?ΤΙ ΤΟΥ».

Η ΑΠΦ?Α ΦΑ?ΝΕΤΑΙ ΧΩΡ?Σ ΚΑΜΙ? ΑΜΦΙΒΟΛ?Α ?ΤΙ ?ΤΑΝ Η Σ?ΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ. Ο ?ΡΧΙΠΠΟΣ ΠΡΟΦΑΝ?Σ ?ΝΑΣ Ν?ΟΣ ΠΟΙΜ?ΝΑΣ ΚΑΙ ΓΙΟΣ ΤΟΥΣ. ΑΥΤ? Β?ΒΑΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕ? ΝΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΕ? ΑΠ? ΚΑΝ?ΝΑ ΜΑΣ.

?ΤΣΙ ΤΟ ΓΡ?ΜΜΑ ΤΟΥ ΠΑ?ΛΟΥ ΑΠΕΥΘ?ΝΕΤΑΙ ΠΡ?ΤΑ ΣΤΟΝ ΑΡΧΗΓ? ΤΗΣ ΟΙΚΟΓ?ΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ ΠΟΥ Ε?ΧΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣ?Α ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟ? ΤΟΥ ΚΙ ?ΠΕΙΤΑ ΣΤΑ ΥΠ?ΛΟΙΠΑ Μ?ΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠ?ΡΧΕΙ ΚΑΜΙ? ΔΥΣΑΡ?ΣΚΕΙΑ, ΔΕΔΟΜ?ΝΟΥ ?ΤΙ ?ΛΟΙ Ε?ΧΑΝ ΠΛΗΓΩΘΕ? ΜΕ ΤΗΝ ΠΡ?ΞΗ ΤΟΥ ΟΝ?ΣΙΜΟΥ. ΤΟ ΔΕ Κ?ΛΕΣΜ? ΜΑΣ ΩΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ?, ΜΑΣ Φ?ΡΝΕΙ ΠΟΛ? ΚΟΝΤ? ΤΟΝ ?ΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ?ΛΛΟ. ?ΧΕΙ ΙΔΙΑ?ΤΕΡΗ ΑΞ?Α. ?ΤΑΝ Μ?ΛΙΣΤΑ ΠΡ?ΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞ?ΠΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛ?ΟΥ, ΕΚΤ?Σ ΑΠ’ ΤΗΝ ΕΝ?ΤΗΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΚΡ?ΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟ?Σ, ΒΛ?ΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓ? ΤΩΝ ΕΠΙΣΚ?ΠΩΝ, ΠΑ?ΛΟ, ΝΑ ΜΗΝ Κ?ΝΕΙ ΧΡ?ΣΗ ΤΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓ?ΜΑΤ?Σ ΤΟΥ ΩΣ ΑΞ?ΩΜΑ, ΑΛΛ? ΩΣ ΥΠΗΡΕΣ?Α, ΚΑΙ Μ?ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΑΠΛ?, ΤΑΠΕΙΝ? ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΕΚΤΙΚ? ΤΡ?ΠΟ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡ?Σ ΣΤΟΥΣ ΣΥΣΤΡΑΤΕΥ?ΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ, ?ΠΩΣ ΑΠΟΚΑΛΕ? ΤΟΥΣ Ν?ΟΥΣ ΠΟΙΜ?ΝΕΣ ΚΙ ΕΠΙΣΚ?ΠΟΥΣ. Ξ?ΡΕΙ ?ΤΙ Ε?ΜΑΣΤΕ ?ΛΟΙ ΑΔ?ΛΦΙΑ ΚΑΙ ?ΤΙ ?ΛΟΙ ΥΠΗΡΕΤΟ?ΜΕ ΜΕ ?ΝΑ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΗ ΣΤΡΑΤΕΥ?ΜΕΝΗ ΕΚΚΛΗΣ?Α ΤΟΥ ΘΕΟ?. Π?ΣΟ ?ΜΟΡΦΟ ΝΑ ΤΟ ΘΥΜ?ΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΕΦΑΡΜ?ΖΟΥΜΕ.

 

3. «ΕΥΧ?ΜΑΣΤΕ ΝΑ ?ΧΕΤΕ Χ?ΡΗ ΚΑΙ ΕΙΡ?ΝΗ ΑΠ? ΤΟΝ ΘΕ? ΠΑΤ?ΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ Κ?ΡΙΟ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤ?».

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜ?Σ ΚΑΙ ΟΙ ΕΥΧ?Σ ΤΟΥ ΑΠ. ΠΑ?ΛΟΥ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟ?Σ ΚΑΙ Φ?ΛΟΥΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ?ΤΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΟΘΕ? ΧΡΥΣ?Σ ? ΑΣ?ΜΙ ? ΑΚ?ΜΗ ΚΑΙ Κ?ΠΟΙΟ ?ΛΛΟ Γ?ΙΝΟ ΑΓΑΘ?, ΑΛΛ? Χ?ΡΗ ΚΑΙ ΕΙΡ?ΝΗ. «Χ?ΡΗ», Η Ε?ΝΟΙΑ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣ?ΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟ? ΠΟΥ Δ?ΝΕΙ ΣΤΟ ΛΑ? ΤΟΥ. «Χ?ΡΗ», Η ΠΡΟ?ΛΕΥΣΗ Τ?Σ ΠΗΓ?Σ ?ΛΩΝ ΤΩΝ ΕΥΛΟΓΙ?Ν. «Χ?ΡΗ» ΝΑ ΜΑΣ ΣΥΝΟΔΕ?ΕΙ ΚΑΙ ΕΝΔΥΝΑΜ?ΝΕΙ ΝΑ Κ?ΝΟΥΜΕ ΕΚΕ?ΝΟ ΠΟΥ ΕΜΕ?Σ ΔΕΝ ?ΧΟΥΜΕ ΤΗ Δ?ΝΑΜΗ ΝΑ Κ?ΝΟΥΜΕ.

«ΚΑΙ ΕΙΡ?ΝΗ». ?ΧΟΥΜΕ ΕΙΡ?ΝΗ ΑΠ? ΤΟ ΘΕ? ΚΑΙ ΕΙΡ?ΝΗ ΜΕ ΤΟ ΘΕ?. «ΕΙΡ?ΝΗ» Ε?ΝΑΙ Η Τ?ΛΕΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚ? ΥΓΕ?Α. Ε?ΝΑΙ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜ?ΝΟ ?ΡΓΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟ? Μ?ΣΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧ?.

ΚΑΙ ΟΙ Δ?Ο ΕΥΛΟΓ?ΕΣ - Χ?ΡΗ ΚΑΙ ΕΙΡ?ΝΗ – ΑΠΟΡΡ?ΟΥΝ ΑΠ? ΤΟ ΘΕ? ΠΑΤ?ΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ Κ?ΡΙΟ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤ?. Ο ΘΕ?Σ ΠΑΤ?ΡΑΣ ΜΑΣ Ε?ΝΑΙ Η ΠΗΓ? ΚΑΙ Ο Κ?ΡΙΟΣ ΙΗΣΟ?Σ ΧΡΙΣΤ?Σ Ε?ΝΑΙ ΤΟ ΚΑΝ?ΛΙ. ΑΥΤ? ΣΗΜΑ?ΝΕΙ ?ΤΙ Ο Κ?ΡΙΟΣ ΙΗΣΟ?Σ Ε?ΝΑΙ ?ΣΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤ?ΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΧ? Χ?ΡΗΣ ΚΑΙ ΕΙΡ?ΝΗΣ, ΧΩΡ?Σ ΔΕ?ΤΕΡΗ ΣΚ?ΨΗ.

 

Η ΑΓ?ΠΗ ΚΑΙ Η Π?ΣΤΗ ΤΟΥ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ

 

4. «ΕΥΧΑΡΙΣΤ? Π?ΝΤΟΤΕ ΤΟ ΘΕ? ΜΟΥ ΓΙΑ Σ?ΝΑ ΚΑΘ?Σ ΣΕ ΑΝΑΦ?ΡΩ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧ?Σ ΜΟΥ».

ΕΔ? Γ?ΝΕΤΑΙ ΚΑΤ?ΘΕΣΗ ΨΥΧ?Σ. ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟ? ΟΔΗΓΕ? ΤΟΝ ΠΑ?ΛΟ ΝΑ ΠΕΙ ΣΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ ?ΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ?ΧΕΙ ΑΠΛ?Σ ΣΤΗ ΣΚ?ΨΗ ΤΟΥ, ?ΠΩΣ Κ?ΝΕΙ Ο ΦΥΣΙΚ?Σ ?ΝΘΡΩΠΟΣ, ΑΛΛ? ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧ? ΤΟΥ. ΕΝΔΙΑΦ?ΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚ? ΤΟΥ ΕΥΗΜΕΡ?Α, ΑΚΕΡΑΙ?ΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΩΣΤ? ΚΑΤΕ?ΘΥΝΣΗ. ?ΝΑ ΩΡΑ?Ο ΠΑΡ?ΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ?ΛΟΥΣ ΜΑΣ.

 

5. «ΓΙΑΤ? ΑΚΟ?Ω ΓΙΑ ΤΗΝ Π?ΣΤΗ ΠΟΥ ?ΧΕΙΣ, ?ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓ?ΠΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ Κ?ΡΙΟ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤ? ΚΑΙ ΓΙΑ ?ΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟ?Σ».

«Π?ΣΤΗ ΚΑΙ ΑΓ?ΠΗ» Ε?ΝΑΙ Δ?Ο ?ΝΝΟΙΕΣ ΠΟΥ ΚΙΝΟ?ΝΤΑΙ ΜΑΖ? – Χ?ΡΙ Χ?ΡΙ. Ο ΑΥΘΕΝΤΙΚ?Σ ΧΑΡΑΚΤ?ΡΑΣ ΤΟΥ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ ?ΤΑΝ ΠΟΛ? ΓΝΩΣΤ?Σ. Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΧΑΙΡ?ΤΑΝ ?ΤΑΝ ?ΚΟΥΓΕ ?ΛΛΟΥΣ ΝΑ ΜΙΛΟ?Ν ΓΙΑ ΤΗ ΓΝ?ΣΙΑ ΕΥΣ?ΒΕΙ? ΤΟΥ. Η Π?ΣΤΗ ΕΚΔΗΛ?ΝΕΤΑΙ ΜΕ ΑΓ?ΠΗ. ΤΟ ?ΝΟΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ ΤΟ? ?ΤΑΝ ΠΟΛ?ΤΙΜΟ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙ? ΤΟΥ ΑΓΚ?ΛΙΑΖΕ ΜΕ ΣΤΟΡΓ? ΑΥΤΟ?Σ ΠΟΥ ΑΝ?ΚΑΝ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤ?.

ΣΤΟ ΕΔ?ΦΙΟ ΑΥΤ? ΔΕΝ ΥΠ?ΡΧΕΙ ?ΦΟΣ ΚΟΛΑΚΕ?ΑΣ, ΑΛΛ? ΑΝΑΓΝ?ΡΙΣΗΣ ΓΙΑ ?,ΤΙ Ε?ΧΕ Κ?ΝΕΙ Η Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟ? ΣΤΗ ΖΩ? ΑΥΤΟ? ΤΟΥ ΑΝΘΡ?ΠΟΥ. Β?ΣΕΙ ΑΥΤΟ? ΤΟΥ ΓΕΓΟΝ?ΤΟΣ, Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΝΙ?ΘΕΙ ΤΗΝ ΑΝ?ΓΚΗ ?ΤΙ ΜΠΟΡΕ? ΝΑ ΓΡ?ΨΕΙ ΜΕ ΑΠ?ΛΥΤΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣ?ΝΗ ΣΤΟΝ ΟΝ?ΣΙΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ.

 

6. «ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΛ?, Η ΣΥΜΜΕΤΟΧ? ΣΟΥ ΣΤΗΝ Π?ΣΤΗ ΝΑ Γ?ΝΕΙ ΑΠΟΔΟΤΙΚ?, ΜΕ ΤΗΝ ΕΠ?ΓΝΩΣΗ Κ?ΘΕ ΑΓΑΘΟ? ΠΟΥ ΥΠ?ΡΧΕΙ ΑΝ?ΜΕΣ? ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗ Δ?ΞΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤΟ?».

ΕΔ? Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΜΙΛ?ΕΙ ΓΙΑ ΤΗ Φ?ΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧ?Σ ΤΟΥ. Η ΣΥΜΜΕΤΟΧ? ΤΟΥ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ ΣΤΗΝ Π?ΣΤΗ ΠΡ?ΠΕΙ ΝΑ Ε?ΝΑΙ ΑΠΟΔΟΤΙΚ?. ΠΡ?ΠΕΙ ΝΑ ΠΗΓΑ?ΝΕΙ ΚΑΙ Π?ΡΑ ΑΠ? ΤΟ Κ?ΡΥΓΜΑ. ΠΡ?ΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΟΔΕ?ΕΤΑΙ ΜΕ ΕΥΕΡΓΕΣ?ΕΣ. Ο ΑΠ. Ι?ΚΩΒΟΣ ΣΤΟ ΕΔ?ΦΙΟ 2:17 Λ?ΕΙ «?ΤΙ Π?ΣΤΗ ΧΩΡ?Σ ?ΡΓΑ Ε?ΝΑΙ ΝΕΚΡ?». ΚΑΙ ΠΙΟ Κ?ΤΩ, ΣΤΟ ΕΔ?ΦΙΟ 26 Λ?ΕΙ : «?ΠΩΣ ΤΟ Σ?ΜΑ ΧΩΡ?Σ ΠΝΕ?ΜΑ Ε?ΝΑΙ ΝΕΚΡ?, ?ΤΣΙ ΚΑΙ Η Π?ΣΤΗ ΧΩΡ?Σ ?ΡΓΑ Ε?ΝΑΙ ΝΕΚΡ?». ?ΤΑΝ ΤΑ Δ?Ο ΑΥΤ? ΕΔ?ΦΙΑ, ΚΑΤ? ΤΗ ΔΙ?ΡΚΕΙΑ ΜΙΑΣ ΒΙΒΛΙΚ?Σ ΜΕΛ?ΤΗΣ, ?ΦΤΑΣΑΝ ΣΤΑ ΑΦΤΙ? ΕΝ?Σ ΒΑΡΚ?ΡΗ, Ε?ΠΕ ΜΕ ΔΥΝΑΤ? ΦΩΝ? : «ΚΑΤ?ΛΑΒΑ, ΚΑΤ?ΛΑΒΑ, ΔΕ Γ?ΝΕΤΑΙ ΚΩΠΗΛΑΣ?Α ΜΕ ΤΟ ?ΝΑ Χ?ΡΙ. ΠΡ?ΠΕΙ ΝΑ ΚΩΠΗΛΑΤΟ?Ν ΚΑΙ ΤΑ Δ?Ο».

 

7. «ΚΑΙ ΑΝΤΛΟ?ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚ? ΜΕΓ?ΛΗ ΧΑΡ? ΚΑΙ ΕΜΨ?ΧΩΣΗ ΑΠ? ΤΗΝ ΑΓ?ΠΗ ΣΟΥ, ΓΙΑΤ? ΟΙ ΚΑΡΔΙ?Σ ΤΩΝ ΠΙΣΤ?Ν ?ΧΟΥΝ ΒΡΕΙ ΑΝΑΚΟ?ΦΙΣΗ Χ?ΡΗ ΣΕ Σ?ΝΑ, ΑΔΕΛΦ? ΜΑΣ».

ΜΕΓ?ΛΗ ΧΑΡ? ΚΑΙ ΔΥΝ?ΜΩΜΑ ΨΥΧ?Σ ?ΠΑΙΡΝΑΝ ?ΛΟΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟ? ΤΗΣ Ρ?ΜΗΣ ΑΠ? ΤΑ Ν?Α ΤΗΣ ΖΩ?Σ ΚΑΙ ΤΟΥ ?ΡΓΟΥ ΠΟΥ Ο ΦΙΛ?ΜΟΝΑΣ ?ΚΑΝΕ ΣΤΙΣ ΚΟΛΟΣΣ?Σ ΤΗΣ ΦΡΥΓ?ΑΣ. Ε?ΜΑΙ Β?ΒΑΙΟΣ ?ΤΙ Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΘΑ ?ΝΙΩΘΕ ΑΠ?ΡΑΝΤΗ ΑΝΑΚΟ?ΦΙΣΗ, ΚΑΘ?Σ ?ΒΛΕΠΕ ?ΤΙ ΤΟ ?ΡΓΟ ΤΟΥ ΠΡΟΧΩΡΟ?ΣΕ. ΔΕΝ ΥΠ?ΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛ?ΤΕΡΗ ΑΜΟΙΒ?. ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗ ΝΙ?ΘΕΙ Μ?ΝΟ Ο Δ?ΣΚΑΛΟΣ, ΑΛΛ? ΚΑΙ Ο ΜΑΘΗΤ?Σ ΠΟΥ Ρ?ΧΝΕΙ ΤΟ ΣΠ?ΡΟ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙ?Σ ΤΩΝ ΑΝΘΡ?ΠΩΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΛ?ΠΕΙ ΝΑ ΓΕΝΝΙ?ΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛ?ΝΕΙ.

 

ΜΙΑ ΑΔΕΛΦΙΚ? ΠΑΡ?ΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑ?ΛΟΥ

 

8,9. «ΓΙ’ ΑΥΤ?, ΑΝ ΚΙ ?ΧΩ ?ΛΟ ΤΟ Θ?ΡΡΟΣ ΝΑ ΣΟΥ ΕΠΙΒ?ΛΩ ΤΟ ΚΑΘ?ΚΟΝ ΣΟΥ, ΕΝΤΟ?ΤΟΙΣ, Χ?ΡΗ ΣΤΗΝ ΑΓ?ΠΗ ΜΑΣ, ΠΡΟΤΙΜ? ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛ?ΣΩ. ΚΑΘ?Σ ΛΟΙΠ?Ν Ε?ΜΑΙ Τ?ΣΟ ΠΡΟΧΩΡΗΜ?ΝΟΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚ?Α ΕΓ?, Ο ΠΑ?ΛΟΣ, Τ?ΡΑ Μ?ΛΙΣΤΑ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜ?ΝΟΣ ΓΙΑ Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤΟ?».

Ο ΑΠ?ΣΤΟΛΟΣ ΠΑ?ΛΟΣ ΣΤΗΝ ?ΚΚΛΗΣ? ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ ΝΑ ΔΕΧΘΕ? ΤΟΝ ΟΝ?ΣΙΜΟ, ΜΕΤΑΧΕΙΡ?ΖΕΤΑΙ ΜΙΑ ΣΕΙΡ? ΑΠ? ΕΠΙΧΕΙΡ?ΜΑΤΑ.

ΤΟ ?ΓΙΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΟΔΗΓΕ? ΤΟ Μ?ΓΑ ΑΠ?ΣΤΟΛΟ ΝΑ ΣΤΗΡ?ΖΕΙ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡ?ΜΑΤ? ΤΟΥ ?ΠΩΣ ?ΝΑΣ ΚΑΛ?Σ ΝΟΜΙΚ?Σ. Π?ΝΩ ΣΕ ?,ΤΙ ΓΝΩΡ?ΖΕΙ. ?ΤΣΙ ΑΡΧ?ΖΕΙ : «Τ?ΣΑ ΠΟΛΛ? ΚΑΙ ΚΑΛ? ΠΡ?ΓΜΑΤΑ ?ΧΟΥΜΕ ΑΚΟ?ΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ?ΡΓΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓ?ΠΗ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟ?Σ, ΦΙΛ?ΜΟΝΑ». ΚΙ ΑΥΤ? ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜ? ΝΑ ΔΩ ΣΕ Σ?ΝΑ, Ε?ΝΑΙ ΝΑ ΣΕ ΔΩ ΝΑ ΠΑΣ ?ΝΑ Β?ΜΑ ΠΙΟ Π?ΡΑ. ΝΑ ΔΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟ? – ΠΟΥ ΒΡ?ΣΚΕΤΑΙ Μ?ΣΑ ΣΟΥ – ΤΟΝ ΚΑΙΝΟ?ΡΙΟ ?ΝΘΡΩΠΟ Μ?ΣΑ ΣΤΟΝ ΠΑΛΙ? ΟΝ?ΣΙΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΧΤΕ?Σ. ΑΥΤ? ΣΟΥ ΓΡ?ΦΩ ΜΕ ?ΛΟ ΤΟ Θ?ΡΡΟΣ ΠΟΥ ?ΧΩ ΑΠ?ΝΑΝΤ? ΣΟΥ. ΘΑ ΜΠΟΡΟ?ΣΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΕΠΙΒ?ΛΩ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣ?Α ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟ? ΠΟΥ ?ΧΩ Π?ΝΩ ΣΤΟΥΣ ΑΠΛΟ?Σ ΠΟΙΜ?ΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜ? ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣ?ΑΣ, ΑΛΛ? ΔΕΝ ΤΟ Κ?ΝΩ. ΠΡΟΤΙΜ? ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛ?ΣΩ «ΣΤΟ ?ΝΟΜΑ ΤΗΣ ΑΓ?ΠΗΣ ΤΟΥ» ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝ?ΝΕΙ. ΔΕΝ Ε?ΝΑΙ ΚΑΘ?ΛΟΥ ΥΠΟΤΙΜΗΤΙΚ?, ΓΙ’ ΑΥΤΟ?Σ ΠΟΥ ?ΧΟΥΝ ΕΞΟΥΣ?Α, ΝΑ ΔΕ?ΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΕΚΤΙΚ?ΤΗΤ? ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΚ?ΜΗ ΝΑ ΙΚΕΤΕ?ΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΥΘ?ΤΗΣΗ ΘΕΜ?ΤΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟ?Ν ΤΗ ΣΩΣΤ? ΚΑΘΟΔ?ΓΗΣΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤ?Ν. ΑΣ ΘΥΜ?ΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΕΠ?ΜΕΝΟ ΣΤ?ΧΟ… «ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΕΞ?ΜΕΝΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΤ?ΡΑΝ ΣΩΤΗΡ?ΑΝ…» ΚΙ ΑΣ ΠΡ?ΤΤΟΥΜΕ Σ?ΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΟΥ.

«ΚΑΘ?Σ ΛΟΙΠ?Ν Ε?ΜΑΙ ΠΡΟΧΩΡΗΜ?ΝΟΣ ΣΕ ΗΛΙΚ?Α ΕΓ?, Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΚΑΙ Μ?ΛΙΣΤΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜ?ΝΟΣ ΓΙΑ Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤΟ?».

ΤΑ ΧΡ?ΝΙΑ ΕΔ? ΜΙΛΟ?Ν ΓΙΑ ΕΠΙΠΡ?ΣΘΕΤΟ ΣΕΒΑΣΜ?. ΚΑΙ ?ΝΑ Τ?ΤΟΙΟ Α?ΤΗΜΑ ΘΑ ΠΡ?ΠΕΙ ΝΑ Γ?ΝΕΙ ΑΠΟΔΕΚΤ?. ΔΕΔΟΜ?ΝΟΥ ?ΤΙ Η ?ΚΚΛΗΣΗ ΔΕΝ ?ΡΧΕΤΑΙ ΑΠ? Κ?ΠΟΙΟΝ ΤΥΧΑ?Ο ?ΝΘΡΩΠΟ, ΑΛΛ? ΑΠ? ?ΝΑ Γ?ΡΟΝΤΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜ?ΝΟ ΠΟΥ ΑΚ?ΜΗ Δ?ΝΕΙ ΤΟΝ ΑΓ?ΝΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΙΣΤ? ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓ?ΛΙΟ. ΜΙΑ ΘΕΤΙΚ? ΑΠ?ΝΤΗΣΗ ΘΑ ?ΦΕΡΝΕ ΑΝΑΚΟ?ΦΙΣΗ ΣΤΑ ΔΕΣΜ? ΤΟΥ ΠΑ?ΛΟΥ ΚΑΙ Δ?ΞΑ ΣΤΟ ?ΝΟΜΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤΟ? ΤΟΝ ΟΠΟ?Ο ΥΠΗΡΕΤΟ?ΣΕ (ΜΑΤ. 25:40).

 

10. «ΣΟΥ ΥΠΟΒ?ΛΛΩ ΜΙΑ ΠΑΡ?ΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔ? ΜΟΥ, ΤΟΝ ΟΝ?ΣΙΜΟ, ΠΟΥ ΤΟΝ Γ?ΝΝΗΣΑ Μ?ΣΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚ? ΜΟΥ».

ΕΔ?, Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΑΝΑΦ?ΡΕΙ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚ? ΤΟΥ ΣΧ?ΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΝ?ΣΙΜΟ. ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΕ? ΠΑΙΔ? ΤΟΥ. ΤΟΝ Ε?ΧΕ ΟΔΗΓ?ΣΕΙ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤ? ΚΑΤ? ΤΗ ΔΙ?ΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΦΥΛ?ΚΙΣ?Σ ΤΟΥ. Κ?ΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜ?, Λ?ΓΟ ΝΩΡ?ΤΕΡΑ, Ε?ΧΕ ?ΡΘΕΙ ΚΑΙ Ο ΦΙΛ?ΜΟΝΑΣ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤ? ΑΠ’ ΤΑ ΚΗΡ?ΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑ?ΛΟΥ. ΚΑΙ ΤΙ Κ?ΝΕΙ ΕΔ? Ο ΠΑ?ΛΟΣ; ΠΡΟΣΠΑΘΕ? ΝΑ ΠΕ?ΣΕΙ ΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ ΝΑ ΑΣΚ?ΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑ?ΩΜΑ ΤΗΣ Χ?ΡΗΣ ΠΟΥ ΤΟΥ Ε?ΧΕ ΔΟΘΕ? ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛ? ΤΩΝ ?ΛΛΩΝ. ΚΙ ΕΔ? ΕΝΝΟΕ? ΤΟΥ ΠΡ?ΗΝ ΔΟ?ΛΟΥ ΤΟΥ ΠΟΥ Τ?ΡΑ ?ΤΑΝ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚ?Σ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦ?Σ. ΔΕΝ Ε?ΝΑΙ ΑΣΤΕ?Ο;

Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΕΔ? ΖΗΤ?ΕΙ ΚΑΙ Κ?ΤΙ ΑΚ?ΜΗ. ΖΗΤ?ΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΕΒΑ?ΩΣΗ ?ΤΙ Μ?ΣΑ ΑΠ? Κ?ΘΕ ΔΟΚΙΜΑΣ?Α ΠΟΥ ΔΙ?ΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙ? ΤΟΥ ΘΕΟ? ΘΑ Π?ΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓ?Α ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ Δ?ΣΕΙ ΤΗ Δ?ΝΑΜΗ ΝΑ ΣΥΝΕΧ?ΣΟΥΝ ΤΟ ?ΡΓΟ ΠΟΥ Ο Κ?ΡΙΟΣ ΤΟ?Σ ΕΜΠΙΣΤΕ?ΤΗΚΕ.

ΣΤΗΝ ΠΡΟΣ ΦΙΛ. 1:12,13 ΚΑΙ 14 Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΜΙΛ?ΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΥΝΟ?Κ? ΑΠΟΤΕΛ?ΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΛ?ΚΙΣ?Σ ΤΟΥ. Λ?ΕΙ ΛΟΙΠ?Ν : «ΕΠΙΘΥΜ? ΕΠ?ΣΗΣ ΝΑ Ξ?ΡΕΤΕ, ΑΔΕΛΦΟ?, ?ΤΙ ?ΣΑ ΜΟΥ ΣΥΝ?ΒΗΣΑΝ Ε?ΧΑΝ ΩΣ ΑΠΟΤ?ΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΠΡ?ΟΔΟ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛ?ΟΥ Μ?ΛΛΟΝ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ Η ΦΥΛΑΚ? ΜΟΥ ΓΙΑ Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟ? ?ΓΙΝΕ ΓΝΩΣΤ? Σ’ ?ΛΟ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤ?ΡΙΟ ΚΑΘ?Σ ΚΑΙ ΣΕ ?ΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠ?ΛΟΙΠΟΥΣ. ΚΙ ΕΠ?ΣΗΣ, ΟΙ ΠΕΡΙΣΣ?ΤΕΡΟΙ ΑΠ? ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟ?Σ, ΕΠΕΙΔ? ΣΤΗΡ?ΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣ?ΝΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΝ Κ?ΡΙΟ Χ?ΡΗ ΣΤΑ ΔΕΣΜ? ΜΟΥ, ΤΟΛΜΟ?Ν ΠΙΟ ?ΦΟΒΑ ΝΑ ΚΗΡ?ΤΤΟΥΝ ΤΟ Λ?ΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟ?». ΜΠΟΡΕ? ΤΑ ΠΑΙΔΙ? ΤΟΥ ΘΕΟ? ΝΑ ΔΕΣΜΕ?ΟΝΤΑΙ, Ο Λ?ΓΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΟΥ ?ΜΩΣ ΠΑΡΑΜ?ΝΟΥΝ ΑΔ?ΣΜΕΥΤΑ. ?ΤΣΙ Μ?ΣΑ ΑΠ’ ΑΥΤ? ΓΕΝΝΙΟ?ΝΤΑΙ ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚ? ΠΑΙΔΙ? ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΟΚΙΜΑΣ?ΕΣ ΜΑΣ Γ?ΝΟΝΤΑΙ ΕΥΛΟΓ?Α.

 

11. «Ο ΟΠΟ?ΟΣ (ΟΝ?ΣΙΜΟΣ) Κ?ΠΟΤΕ ΣΟΥ ?ΤΑΝ ?ΧΡΗΣΤΟΣ, ΑΛΛ? Τ?ΡΑ Ε?ΝΑΙ ΧΡ?ΣΙΜΟΣ Τ?ΣΟ ΣΕ Σ?ΝΑ ?ΣΟ ΚΑΙ ΣΕ Μ?ΝΑ».

ΤΑ ΑΚΑΘΑΓ?ΑΣΤΑ ΠΡ?ΣΩΠΑ Ε?ΝΑΙ ΑΣΥΜΜ?ΡΦΩΤΑ (?ΧΡΗΣΤΑ), ΓΙΑΤ? ΠΟΤ? ΔΕΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡ?ΘΗΚΑΝ ΣΤΗ ΘΕ?Α ΑΛ?ΘΕΙΑ. Τ?ΡΑ ?ΜΩΣ, Ο ?ΧΡΗΣΤΟΣ ?ΓΙΝΕ ΧΡ?ΣΙΜΟΣ. «ΤΟ ΕΥΤΕΛ?Σ ΣΚΕ?ΟΣ, ΚΑΘΑΡΙΣΜ?ΝΟ, ?ΓΙΝΕ ΣΚΕ?ΟΣ ΓΙΑ ΠΟΛ?ΤΙΜΗ ΧΡ?ΣΗ. ΑΓΙΑΣΜ?ΝΟ ΚΑΙ ΧΡ?ΣΙΜΟ ΣΤΑ Χ?ΡΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΔΕΣΠ?ΤΗ, ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜ?ΝΟ ΓΙΑ Κ?ΘΕ ΚΑΛ? ?ΡΓΟ (Β’ ΤΙΜ. 2:21). ΚΑΙ ΑΠ? Σ?ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΞ?Σ ΔΕΝ ΧΡΕΙ?ΖΕΤΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΕ?ΤΑΙ ΣΕ Σ?ΝΑ, ΑΛΛ? ΣΤΟΝ ΠΛ?ΣΤΗ ΤΟΥ, Κ?ΤΩ ΑΠ’ ΤΟΥ ΟΠΟ?ΟΥ ΤΟΝ ?ΛΕΓΧΟ ΒΡ?ΣΚΕΤΑΙ Κ?ΘΕ ΣΤΙΓΜ?. Π?ΣΟ ?ΜΟΡΦΑ ΜΙΛ?ΕΙ ΕΔ? Ο ΑΠ. ΠΑ?ΛΟΣ! Η ΑΜΑΡΤ?Α ΤΟΥ ΟΝ?ΣΙΜΟΥ ΔΕΝ ?ΤΑΝ ΜΙΚΡ?. ΤΟΝ Ε?ΧΑΜΕ ΧΡΕ?ΣΕΙ ΜΕ ΑΡΚΕΤ?. Ε?ΧΕ ΔΕΧΤΕ? ΠΟΛΛ? ΝΤΡΟΠ? Μ?ΧΡΙ Τ?ΡΑ. ?ΤΑΝ ΚΑΙΡ?Σ ΝΑ ΤΟΝ ΑΦ?ΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕ? ΣΤΗ Ν?Α ΤΟΥ ΖΩ?. ?ΤΣΙ ΔΕ ΘΑ ‘ΝΑΙ Μ?ΝΟ ΧΡ?ΣΙΜΟΣ ΣΕ Σ?ΝΑ, ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, ΑΛΛ? ΚΑΙ ΣΕ Μ?ΝΑ ΝΑ ΒΛ?ΠΩ Ε?ΤΕ ΑΠ? ΔΩ Ε?ΤΕ ΑΠ? ΕΚΕ? ΨΗΛ? ?ΤΙ ΤΟ ?ΡΓΟ ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ ΠΡΟΧΩΡ?.

 

12. «ΑΥΤ?Ν ΣΟΥ ΤΟΝ ΣΤ?ΛΝΩ Τ?ΡΑ Π?ΣΩ. ΚΑΙ ΣΥ Δ?ΞΟΥ ΤΟΝ, ΔΗΛΑΔ?, ΤΑ ?ΔΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΣΠΛ?ΧΝΑ».

ΤΟ ΕΔ?ΦΙΟ ΑΥΤ? ΔΗΛ?ΝΕΙ Π?ΣΟ ΑΓΑΠΗΤ?Σ ?ΤΑΝ Ο ΟΝ?ΣΙΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑ?ΛΟ. ΤΟΝ ΑΠΟΚΑΛΕ? Μ?ΛΙΣΤΑ ΣΠΛ?ΧΝΟ ΤΟΥ, ΚΑΡΔΟ?ΛΑ ΤΟΥ. ΤΟΝ ΑΓΑΠ?ΕΙ ?ΠΩΣ ΑΓΑΠ?ΕΙ ΤΟΝ ?ΔΙΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΑΥΤ?. ΚΙ ΑΥΤ?, ΤΟ ΒΛ?ΠΟΥΜΕ ΑΠ’ ΤΗ ΣΕΙΡ? ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜ?ΤΩΝ ΠΟΥ Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΠΡΟΒ?ΛΛΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡ?ΣΠΙΣΗ ΤΟ? ?ΛΛΟΤΕ ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΗΜ?ΝΟΥ ΟΝ?ΣΙΜΟΥ, Ο ΟΠΟ?ΟΣ Ε?ΧΕ Τ?ΡΑ ΘΕΡΑΠΕΥΘΕ? ΑΠ? ΤΗΝ ΕΠ?ΡΑΤΗ Ν?ΣΟ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤ?ΑΣ. ΔΕ ΣΟΥ Λ?Ω Τ?ΠΟΤΕ ?ΛΛΟ, ΠΑΡ? Μ?ΝΟ ΕΚΕ?ΝΟ ΠΟΥ Ο Κ?ΡΙΟΣ Ε?ΠΕ ΣΤΟΝ Π?ΤΡΟ, ?ΤΑΝ ΤΟΝ Ρ?ΤΗΣΕ : «Μ?ΧΡΙ Π?ΣΕΣ ΦΟΡ?Σ ΜΠΟΡ? ΝΑ ΣΥΓΧΩΡ?ΣΩ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦ? ΜΟΥ;» ΚΑΙ Η ΑΠ?ΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ ?ΤΑΝ : «ΕΒΔΟΜ?ΝΤΑ ΦΟΡ?Σ ΤΟ ΕΠΤ?,» ΠΟΥ ΣΗΜΑ?ΝΕΙ ΑΜ?ΤΡΗΤΕΣ ΦΟΡ?Σ (ΜΑΤ. 18:21,22). ΓΙΑΤ? ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΥΓΧΩΡ?ΣΕΙΣ Ο?ΤΕ Ο ΠΑΤ?ΡΑΣ ΜΑΣ ΘΑ ΣΥΓΧΩΡ?ΣΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΤ?ΜΑΤ? ΣΟΥ (ΜΑΤ. 6:15). ΓΙΑΤ? Ο ΠΑ?ΛΟΣ Δ?ΝΕΙ ΜΙΑ Τ?ΣΟ ΣΚΛΗΡ? Μ?ΧΗ; Η ΑΠ?ΝΤΗΣΗ Ε?ΝΑΙ ?ΤΙ Θ?ΛΕΙ ΝΑ ΕΞΑΛΕΙΦΘΕ? ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑ?Ο ΕΛΑΤ?ΡΙΟ ΠΙΘΑΝ?Σ ΑΜΦΙΒΟΛ?ΑΣ Μ?ΣΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙ? ΤΟΥ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠ?ΛΘΕΙ ΣΥΜΦΙΛ?ΩΣΗ. ΓΙΑΤ? Μ?ΝΟ ΕΚΕ? ΒΑΣΙΛΕ?ΕΙ Η ΑΓ?ΠΗ.

 

13,14. «?ΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΑΤ?ΣΩ ΚΟΝΤ? ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΥΠΗΡΕΤΕ? ΑΝΤ? ΓΙΑ Σ?ΝΑ, ΚΑΘ?Σ ΒΡ?ΣΚΟΜΑΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚ? ΓΙΑ Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛ?ΟΥ. ?ΜΩΣ, ΧΩΡ?Σ ΤΗ ΔΙΚ? ΣΟΥ ΣΥΓΚΑΤ?ΘΕΣΗ, ΔΕ Θ?ΛΗΣΑ ΝΑ Κ?ΝΩ Τ?ΠΟΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ Ε?ΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚ? Η ΚΑΛΟΣ?ΝΗ ΣΟΥ, ΑΛΛ? ΜΕ ΤΗ Θ?ΛΗΣ? ΣΟΥ».

?ΠΩΣ Ξ?ΡΟΥΜΕ, Ο ΠΑ?ΛΟΣ ?ΤΑΝ Τ?ΡΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚ? ΚΑΙ ΧΡΕΙΑΖ?ΤΑΝ Κ?ΠΟΙΟ Φ?ΛΟ ? ΕΡΓ?ΤΗ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΟ?ΣΕ ΣΤΟ ?ΡΓΟ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΝ?ΑΣ. ΚΙ ΕΔ? ΩΣ ΤΟΝ ΠΙΟ ΚΑΤ?ΛΛΗΛΟ ΒΡ?ΣΚΕΙ ΤΟΝ ΟΝ?ΣΙΜΟ. ?ΞΕΡΕ ?ΜΩΣ ?ΤΙ Ο ΟΝ?ΣΙΜΟΣ ΑΝ?ΚΕ ΣΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, ?ΠΩΣ ?ΤΑΝ ?ΛΟΙ ΟΙ ΔΟ?ΛΟΙ ΕΚΕ?ΝΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧ?Σ. ΓΙ’ ΑΥΤ? ΧΡΕΙ?ΖΕΤΑΙ ΤΗ ΣΥΓΚΑΤ?ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ. ΤΟ Θ?ΜΑ Ε?ΝΑΙ ΠΟΛ? ΛΕΠΤ?. Ο ΠΑ?ΛΟΣ ?ΣΗ ΑΝ?ΓΚΗ ΚΑΙ ΝΑ Ε?ΧΕ ΤΟΝ ΟΝ?ΣΙΜΟ, ΠΟΤ? ΔΕ ΘΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥ?ΤΑΝ Κ?ΤΙ Τ?ΤΟΙΟ, ΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΤ?ΣΕΙΣ ΤΟ ΑΠΑΙΤΟ?ΣΑΝ. ΠΡΟΣ?ΞΤΕ ΤΑ Λ?ΓΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟ?Ν : «ΧΩΡ?Σ ΤΗ ΣΥΓΚΑΤ?ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΦΕΝΤΙΚΟ? ΔΕΝ ΠΡ?ΠΕΙ ΝΑ Γ?ΝΕΤΑΙ ΚΑΜΙ? ΕΝ?ΡΓΕΙΑ. Ο ΔΟ?ΛΟΣ (ΥΠΗΡ?ΤΗΣ) ΑΝ?ΚΕΙ Π?ΝΤΑ ΣΤΟΝ Κ?ΡΙ? ΤΟΥ. ΙΔΙΑ?ΤΕΡΑ Τ?ΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ?ΡΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟ? Ε?ΧΕ ΣΥΝΤΕΛΕΣΘΕ? Μ?ΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙ? ΤΟΥ!»

 

15. «ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ Ξ?ΡΕΙ, ?ΣΩΣ ΓΙ’ ΑΥΤ? ΝΑ ΑΠΟΧΩΡ?ΣΤΗΚΕ ΑΠ? Σ?ΝΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝ?, ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ?ΧΕΙΣ ΠΑΝΤΟΤΙΝ?».

ΕΔ? ΒΛ?ΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΠ?ΣΤΟΛΟ ΝΑ Θ?ΓΕΙ ΜΕ ΠΟΛΛ? ΤΡΥΦΕΡ?ΤΗΤΑ ΤΟ Θ?ΜΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤ?ΑΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΟΗΜ?ΝΟΥ ΟΝ?ΣΙΜΟΥ. Η ΠΡ?ΞΗ ΤΟΥ ?ΤΑΝ ΑΠΑΡ?ΔΕΚΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤ?Α. ΑΦΟ? ?ΜΩΣ Ο ΘΕ?Σ Ε?ΧΕ ΕΠ?ΜΒΕΙ, ΠΟΙΟΣ ?ΤΑΝ Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΤΑΔ?ΚΑΖΕ; Η ΣΟΦ?Α, Η ΚΑΛΟΣ?ΝΗ ΚΑΙ Η Δ?ΝΑΜΗ ΤΟΥ ΘΕΟ? Ε?ΧΑΝ Δ?ΣΕΙ ?ΝΑ Α?ΣΙΟ Τ?ΛΟΣ ΣΤΗ ΔΙΚ?ΣΙΜΗ ΥΠ?ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΝ?ΣΙΜΟΥ. Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦ? ΤΟΥ ΣΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓ? ΤΟΥ ΑΠ’ ΤΟΝ ΟΠΟ?Ο «Ε?ΧΕ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΕ? ΓΙΑ ?ΝΑ ΜΙΚΡ? ΧΡΟΝΙΚ? ΔΙ?ΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝ?ΛΘΕΙ», ΔΕΝ ?ΣΒΗΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡ?Α ΠΟΥ ΤΟΝ Β?ΡΥΝΕ, ΑΛΛ? ΤΟΝ ?ΚΑΝΕ ?ΝΑ Ν?Ο ΔΗΜΙΟ?ΡΓΗΜΑ. ΚΑΙ ΑΝΑΦΩΝ? : «Π?ΣΟ ΘΑΥΜΑΣΤ? Ε?ΝΑΙ ΤΟ ?ΡΓΟ ΣΟΥ, Κ?ΡΙΕ! ΤΟ ?ΡΓΟ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚ?Σ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓ?ΑΣ!»

 

16. «?ΧΙ ΠΙΑ ΩΣ ΔΟ?ΛΟ, ΑΛΛ? ΑΝ?ΤΕΡΟ ΑΠ? ΔΟ?ΛΟ, ΩΣ ΑΔΕΛΦ? ΑΓΑΠΗΤ?. ΚΙ ΕΝΝΟ? ΑΓΑΠΗΤ? ΣΕ Μ?ΝΑ, Π?ΣΟ ΠΕΡΙΣΣ?ΤΕΡΟ ΛΟΙΠ?Ν ΣΕ Σ?ΝΑ ΚΑΙ ΩΣ ?ΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΩΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝ?Σ».

ΔΕ ΘΑ ΤΟΝ ΒΛ?ΠΕΙΣ ΠΛ?ΟΝ ΩΣ ΔΟ?ΛΟ, ΑΛΛ? ΘΑ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΡ?ΖΕΙΣ ΩΣ ΑΔΕΛΦ? ΔΙΚ? ΣΟΥ, ΑΓΑΠΗΤ?, Μ?ΣΑ ΣΤΟΥ ΟΠΟ?ΟΥ ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟ? ?ΚΑΝΕ ΡΙΖΙΚ? ΑΛΛΑΓ?. ?ΤΣΙ, ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚ?Σ ΑΔΕΛΦ?Σ ΘΑ ΣΟΥ Ε?ΝΑΙ ΠΙΟ ΧΡ?ΣΙΜΟΣ Τ?ΡΑ ΑΠ? ΠΡΙΝ. ΔΕ ΘΑ ?ΧΕΙΣ ΝΑ Κ?ΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΛΙ? ?ΝΘΡΩΠΟ, ΑΛΛ? ΜΕ ΤΟ Ν?Ο ΟΝ?ΣΙΜΟ ΠΟΥ ΘΑ Γ?ΝΕΙ ΕΥΛΟΓ?Α ΣΕ ?ΛΑ ΤΑ Μ?ΛΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓ?ΝΕΙ?Σ ΣΟΥ. ΟΙ ΠΙΣΤΟ? ΥΠΗΡ?ΤΕΣ ?ΧΟΥΝ Κ?ΤΙ ΠΑΡΑΠ?ΝΩ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΣΥΝΗΘΙΣΜ?ΝΟΥΣ. ?ΧΟΥΝ ΤΗ Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟ? Μ?ΣΑ ΑΠ’ ΤΗΝ ΟΠΟ?Α ΖΟΥΝ, ΚΙΝΟ?ΝΤΑΙ ΚΑΙ ΥΠ?ΡΧΟΥΝ. ΔΙ?ΤΙ Λ?ΕΙ : «ΤΑ Μ?ΤΙΑ ΜΟΥ ΘΑ Ε?ΝΑΙ ΕΠ?ΝΩ ΣΤΟΥΣ ΠΙΣΤΟ?Σ ΤΗΣ ΓΗΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΟ?Ν ΜΑΖ? ΜΟΥ, ΕΚΕ?ΝΟΣ ΠΟΥ ΠΕΡΠΑΤ?ΕΙ ΣΕ ?ΝΑΝ ?ΜΩΜΟ ΔΡ?ΜΟ, ΑΥΤ?Σ ΘΑ ΜΕ ΥΠΗΡΕΤΕ?» (ΨΑΛΜ. 101:6). ?ΠΩΣ ΒΛ?ΠΕΙΣ, ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, Ο ?ΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤ?Σ Ε?ΝΑΙ ΠΡ?ΤΑ ΥΠΗΡ?ΤΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟ? ΚΙ ?ΠΕΙΤΑ ΔΙΚ?Σ ΣΟΥ. ΚΙ ΑΝ ΣΕ ΥΠΗΡΕΤΕ?, ΑΥΤ? Γ?ΝΕΤΑΙ ΑΠ? ΤΟ ΠΕΡ?ΣΣΕΥΜΑ ΤΗΣ Χ?ΡΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟ? ΠΟΥ ΒΡ?ΣΚΕΤΑΙ Μ?ΣΑ ΤΟΥ. Τ?ΡΑ, ΑΦΟ? Ο ΘΕ?Σ ΤΟΝ ΣΥΓΧ?ΡΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟΝ Δ?ΧΤΗΚΕ, ?ΠΩΣ Δ?ΧΘΗΚΕ ΤΟΝ ΑΜΑΡΤΩΛ? ΚΑΙ Σ?ΝΑ, ΔΕΝ ΑΠΟΜ?ΝΕΙ Τ?ΠΟΤΕ ?ΛΛΟ ΠΑΡ? ΝΑ Κ?ΝΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥ ΤΟ ?ΔΙΟ. ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΧΤΕ?Σ, ΚΑΙ Μ?ΛΙΣΤΑ ΩΣ ΑΔΕΛΦ? ΣΟΥ. ΜΠΟΡΕ? ΝΑ Ε?ΧΑΤΕ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ?ΔΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓ?, ΔΕΝ Ε?ΧΑΤΕ ?ΜΩΣ ΚΑΜΙ? ΣΥΓΓ?ΝΕΙΑ ΜΕΤΑΞ? ΣΑΣ. Τ?ΡΑ Ε?ΣΤΕ ΑΔ?ΛΦΙΑ, ?ΧΕΤΕ ΤΟΝ ?ΔΙΟ ΠΑΤ?ΡΑ! (ΙΩ?ΝΝΗ 1:12).

 

17. «ΑΝ ΛΟΙΠ?Ν ΜΕ ΘΕΩΡΕ?Σ ΣΥΝΕΡΓ?ΤΗ ΣΟΥ, Δ?ΞΟΥ ΤΟΝ ?ΠΩΣ ΘΑ ΔΕΧ?ΣΟΥΝ ΕΜ?ΝΑ».

Η ΑΓ?ΠΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦ?ΡΟΝ ΠΟΥ ΒΡ?ΣΚΕΤΑΙ Μ?ΣΑ ΣΟΥ, ΦΙΛ?ΜΟΝΑ, ?ΦΗΣ? ΤΟ ΝΑ ΒΓΕΙ ΠΙΟ ?ΞΩ. ΝΑ ΑΓΚΑΛΙ?ΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΟΝ?ΣΙΜΟ. ?ΛΟΙ ΟΙ ΝΕΟΦ?ΤΙΣΤΟΙ ΧΡΕΙ?ΖΟΝΤΑΙ ΕΝΘ?ΡΡΥΝΣΗ, ΣΤ?ΡΙΞΗ ΚΑΙ ?ΣΗ ΜΕΤΑΧΕ?ΡΙΣΗ. ΣΤΟ ΧΡΙΣΤ? ΔΕΝ ΥΠ?ΡΧΟΥΝ ΔΙΑΚΡ?ΣΕΙΣ. ?ΛΟΙ Ε?ΜΑΣΤΕ ΤΟ Ν?Ο ΦΥΤ?ΡΙΟ ΠΟΥ ΠΡ?ΠΕΙ ΝΑ ΜΕΓΑΛ?ΣΕΙ ΑΝΕΠΗΡ?ΑΣΤΑ ΑΠ? ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ?Σ ΠΑΡ?ΓΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΦΡΟΝΤ?ΔΑ ΤΩΝ ΔΑΣΚ?ΛΩΝ ΠΟΥ ΓΝΩΡ?ΖΟΥΝ ΚΑΛ? ΤΗ ΓΡΑΦ?. ?ΠΩΣ Ο Κ?ΡΙΟΣ ΔΕ ΘΥΜ?ΤΑΙ ΤΟ ΚΑΚ? ΠΑΡΕΛΘ?Ν ΣΟΥ (ΕΒΡ. 8:12), ?ΤΣΙ ΚΙ ΕΣ? ΔΕΝ ΠΡ?ΠΕΙ ΝΑ ΘΥΜ?ΣΑΙ ΤΟ ΑΜ?ΡΤΗΜΑ ΤΟΥ ΟΝ?ΣΙΜΟΥ. ΓΙ’ ΑΥΤ?, ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛ? ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΧΤΕ?Σ ΣΑ ΝΑ ΔΕΧ?ΣΟΥΝ ΕΜ?ΝΑ.

 

18. «ΚΙ ΑΝ ΣΕ Κ?ΤΙ ΣΕ ΑΔ?ΚΗΣΕ ? ΣΟΥ ΧΡΩΣΤ?ΕΙ, ΧΡ?ΩΣ? ΤΟ ΣΕ Μ?ΝΑ».

Ο ΠΑ?ΛΟΣ Ξ?ΡΕΙ ?ΤΙ Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦ? ΤΟΥ ΟΝ?ΣΙΜΟΥ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤ? ΔΕ ΔΙ?ΓΡΑΦΕ ΤΗΝ ΟΦΕΙΛ? ΤΟΥ ΣΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ ΚΙ ?ΠΡΕΠΕ ΝΑ Γ?ΝΕΙ ΑΠΟΚΑΤ?ΣΤΑΣΗ. ?ΤΣΙ, (Ο ΠΑ?ΛΟΣ) ΠΡΟΣΦ?ΡΕΤΑΙ ΝΑ ΕΠΩΜΙΣΘΕ? ΤΟ ΧΡ?ΟΣ ΤΟΥ ΟΝ?ΣΙΜΟΥ. ΜΙΑ ΕΙΚ?ΝΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΘΥΜ?ΖΕΙ ΤΟ ΔΙΚ? ΜΑΣ ΠΑΛΙ? ΧΡ?ΟΣ ΠΟΥ ΞΟΦΛ?ΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗ ΘΥΣ?Α ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ ΜΑΣ ΕΠ?ΝΩ ΣΤΟ ΣΚΛΗΡ? ΣΤΑΥΡ? ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΦΙΛΙΩΘΟ?ΜΕ ΕΜΕ?Σ ΜΕ ΤΟ ΘΕ?, ΑΠ’ ΤΟΝ ΟΠΟ?Ο Ε?ΧΑΜΕ ΑΠΟΞΕΝΩΘΕ? ΕΞΑΙΤ?ΑΣ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤ?ΑΣ. Η ΑΝ?ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤΟ? ΔΕ?ΧΝΕΙ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟ?ΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤ?ΡΑ ΘΕΟ?. ?ΤΙ, ΠΡ?ΓΜΑΤΙ, ΤΟ ΧΡ?ΟΣ ΜΑΣ ΞΟΦΛ?ΘΗΚΕ ΣΤΟ ΑΚ?ΡΑΙΟ ΚΑΙ ?ΤΙ Η ΣΧ?ΣΗ ΜΑΣ ΜΑΖ? ΤΟΥ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤ?ΘΗΚΕ. ΚΙ Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤ?Σ ΣΥΝΕΧ?ΖΕΙ : «ΜΑ ΚΙ ΑΝ ΑΜΑΡΤ?ΣΕΤΕ ΠΑΙΔΙ? ΜΟΥ, ?ΧΟΥΜΕ ΠΑΡ?ΚΛΗΤΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤ?ΡΑ, ΤΟΝ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤ?» (Α’ ΙΩ?ΝΝΗ 2:1). ΤΙ Λ?ΕΙ; Λ?ΕΙ ?ΤΙ ?ΧΟΥΜΕ ΠΑΡ?ΚΛΗΤΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤ?ΡΑ. ΔΕ Λ?ΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΘΕ?. ΔΙ?ΤΙ Ο ΘΕ?Σ Ε?ΝΑΙ ΜΑΚΡΙ?, ΕΝ? Ο ΠΑΤ?ΡΑΣ Ε?ΝΑΙ ΠΛΗΣ?ΟΝ. ΑΥΤ? ΔΕ?ΧΝΕΙ ΑΚ?ΜΗ, ?ΤΙ Η ΣΧ?ΣΗ ΜΑΣ ΜΑΖ? ΤΟΥ ΔΕ ΔΙΑΚ?ΠΗΚΕ ΠΟΤ?. ΑΚ?ΜΗ, Κ?ΘΕ ΦΟΡ? ΠΟΥ ΑΜΑΡΤ?ΝΟΥΜΕ, ΜΠΟΡΟ?ΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΦ?ΓΟΥΜΕ ΣΤΟ ΧΡΙΣΤ?, Ο ΟΠΟ?ΟΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚ? Λ?ΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤ?ΡΑ : «ΧΡ?ΩΣ? ΤΟ ΣΕ Μ?ΝΑ».

 

19. «ΕΓ? Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΤΟ ?ΓΡΑΨΑ ΜΕ ΤΟ ?ΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟ Χ?ΡΙ, ΕΓ? ΘΑ ΣΟΥ ΤΟ ΞΟΦΛ?ΣΩ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΣΟΥ ΠΩ ?ΤΙ ΜΟΥ ΟΦΕ?ΛΕΙΣ ΑΚ?ΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤ? ΣΟΥ».

Ο ΑΠ?ΣΤΟΛΟΣ ΕΔ? ΚΟΙΤ?ΖΕΙ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓ?ΕΣ ΠΟΥ Ε?ΧΕ Π?ΡΕΙ Ο ΦΙΛ?ΜΟΝΑΣ ΑΠ? ΤΟΝ Κ?ΡΙΟ, ΣΤΟΝ ΟΠΟ?Ο Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΤΟΝ Ε?ΧΕ ΟΔΗΓ?ΣΕΙ. ΕΔ? ΒΛ?ΠΟΥΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΦΡΟΣ?ΝΗ ΠΟΥ ?ΡΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ?ΞΩ Μ?ΣΑ ΑΠ’ ΤΗ ΣΚ?ΨΗ ΤΟΥ ΠΑ?ΛΟΥ. Ε?ΝΑΙ ΣΑ ΝΑ Λ?ΕΙ ΣΤΟ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ : «ΕΣ?, ΕΚΤ?Σ ΑΠ? ΤΗ Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ ΠΟΥ ΑΚ?ΡΩΣΕ ΤΟ ΧΡ?ΟΣ ΤΗΣ ΟΦΕΙΛ?Σ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ Κ?ΡΦΩΣΕ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡ? (ΚΟΛ. 2:14), ΑΠΟΛΑΜΒ?ΝΕΙΣ ΕΚΤ?Σ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡ?ΑΣ ΣΟΥ (ΙΩ?Ν. 8:32) Κ?ΘΕ Δ?ΣΗ ΑΓΑΘ? ΚΑΙ Κ?ΘΕ Τ?ΛΕΙΟ Δ?ΡΟ ΠΟΥ ?ΡΧΕΤΑΙ ?ΝΩΘΕΝ, ΑΠ’ ΤΟΝ ΠΑΤ?ΡΑ ΤΩΝ Φ?ΤΩΝ (ΙΑΚ. 1:16,17) ΚΑΙ ?ΛΑ ΑΥΤ? ΑΠ’ ΤΗ ΔΙΚ? ΜΟΥ ΔΙΑΚΟΝ?Α. ΔΕ ΝΟΜ?ΖΕΙΣ ?ΤΙ Κ?ΤΙ ΘΑ ‘ΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΦ?ΡΕΙΣ ΣΕ ΑΝΤ?ΛΛΑΓΜΑ; ΔΕ ΣΕ ΠΙ?ΖΩ. ΤΑ ΑΦ?ΝΩ ?ΛΑ ΣΤΗΝ ΚΡ?ΣΗ ΣΟΥ. Ξ?ΡΩ ?ΤΙ, ?ΠΩΣ ΣΥΓΧ?ΡΗΣΕ ΕΣ?ΝΑ Ο Κ?ΡΙΟΣ, ΘΑ ΣΥΓΧΩΡ?ΣΕΙΣ ΚΙ ΕΣ? ΤΟΝ ΟΝ?ΣΙΜΟ».

«?ΛΑ ΑΥΤ? ΣΟΥ ΤΑ ?ΓΡΑΨΑ ΜΕ ΤΟ ?ΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟ Χ?ΡΙ».

?ΛΑ ΑΥΤ? ΣΟΥ ΤΑ ?ΓΡΑΨΑ ?ΠΩΣ ΜΟΥ ΤΑ ΥΠΑΓ?ΡΕΥΕ ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ.

 

20. «ΝΑΙ, ΑΔΕΛΦ? ΜΟΥ, ΑΣ ΑΠΟΛΑ?ΣΩ ΚΙ ΕΓ? ΜΙΑ ΧΑΡ? ΑΠ? Σ?ΝΑ ΣΤΟ ?ΝΟΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ. ΑΝΑΚΟ?ΦΙΣΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙ? ΜΟΥ, ΣΤΟ ?ΝΟΜΑ ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ».

ΤΑ Λ?ΓΙΑ ΑΥΤ? ΜΟΥ ΘΥΜ?ΖΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡ?Α ΤΟΥ ΔΑΒ?Δ ΠΟΥ ΕΝ? Ε?ΧΕ Π?ΡΕΙ ΤΗ ΣΥΓΧ?ΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ, ?ΘΕΛΕ ΝΑ ΑΚΟ?ΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΒΕΒΑ?ΩΣΗ ΑΥΤ? ΚΙ ΑΠ? ΑΝΘΡ?ΠΙΝΑ ΧΕ?ΛΗ. ΤΙ ΧΡΕΙΑΖ?ΤΑΝ; ΠΝΕΥΜΑΤΙΚ? ΚΟΙΝΩΝ?Α! ?ΤΣΙ, ΜΙΑ ΩΡΑ?Α ΠΡΩ?Α Ο ΘΕ?Σ ?ΣΤΕΙΛΕ ΤΟ Ν?ΘΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥ Ε?ΠΕ ?ΤΙ ΤΟΝ ΣΥΓΧ?ΡΗΣΕ. ΕΔ?, ΔΕΝ ?ΤΑΝ Β?ΒΑΙΑ ΓΙΑ Κ?ΤΙ ΠΟΥ Ο ΠΑ?ΛΟΣ Ε?ΧΕ Κ?ΝΕΙ. ?ΧΙ. ?ΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔ? ΤΟΥ, ΤΟΝ ΟΝ?ΣΙΜΟ ΠΟΥ Ε?ΧΕ ΓΕΝΝ?ΣΕΙ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚ? ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥ ΟΠΟ?ΟΥ ΤΗΝ ΗΘΙΚ? ΑΠΟΚΑΤ?ΣΤΑΣΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡ?ΤΑΝ ΚΑΙ Τ?ΡΑ ΜΕΣΟΛΑΒΟ?ΣΕ. ΜΕ ?ΛΛΑ Λ?ΓΙΑ, ΔΕΝ Ε?ΝΑΙ ΑΡΚΕΤ? ΝΑ Φ?ΡΟΥΜΕ ΠΑΙΔΙ? ΣΤΟ ΧΡΙΣΤ?, ΑΛΛ? ΝΑ ΤΑ ΟΔΗΓ?ΣΟΥΜΕ ΝΑ Π?ΡΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡ?ΠΟΥΣΑ ΚΑΤΕ?ΘΥΝΣΗ, ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΜ?ΝΑ ΑΠ’ ΤΙΣ ΠΑΛΙ?Σ ΣΥΝ?ΘΕΙΕΣ. Μ?ΝΟ ?ΤΣΙ Ο ΓΟΝΙ?Σ ΜΠΟΡΕ? ΝΑ ΗΣΥΧ?ΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛ?ΒΕΙ ΤΑ Λ?ΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓ?ΟΥ ΣΥΜΕ?Ν : «ΝΥΝ ΑΠΟΛ?ΕΙΣ ΤΟΝ ΔΟ?ΛΟ ΣΟΥ, Κ?ΡΙΕ».

 

21. «ΕΠΕΙΔ? Ε?ΜΑΙ Β?ΒΑΙΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΑΚΟ? ΣΟΥ, ΣΟΥ ?ΓΡΑΨΑ ΤΗΝ ΠΑΡ?ΚΛΗΣ? ΜΟΥ ΑΥΤ?, ΜΙΑΣ ΚΑΙ Ξ?ΡΩ ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣ?ΤΕΡΑ ΑΠ’ ΑΥΤ? ΠΟΥ ΣΟΥ Ζ?ΤΗΣΑ ΘΑ Κ?ΝΕΙΣ».

ΤΟ ΕΠΙΧΕ?ΡΗΜΑ ΑΥΤ? ΠΟΥ ΠΡΟΒ?ΛΛΕΙ Ο ΠΑ?ΛΟΣ, ΣΤΗΡ?ΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛ? ΕΚΤ?ΜΗΣΗ ΠΟΥ ?ΧΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ. Π?ΝΤΑ, ΑΠΑΙΤΕ?ΤΑΙ Κ?ΤΙ ΚΑΛ?ΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣ?ΤΕΡΟ ΑΠ? ΑΝΘΡ?ΠΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΧΩΡ?ΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΞΥΔ?ΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΑ?ΡΕΤΟ ΧΑΡΑΚΤ?ΡΑ ΤΟΥΣ. ΚΙ ΑΥΤ? ?ΤΑΝ ΠΟΥ ?ΒΛΕΠΕ ΣΤΟ ΠΡ?ΣΩΠΟ ΤΟΥ ΦΙΛ?ΜΟΝΑ. ΚΑΙ ΑΥΤ? Ε?ΝΑΙ ΠΟΥ Ο ΘΕ?Σ Θ?ΛΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΚΙ ΑΠ? Σ?ΝΑ : «ΝΑ ΞΕΧΩΡ?ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ Κ?ΝΕΙΣ Π?ΝΤΑ Κ?ΤΙ ΚΑΛ?ΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣ?ΤΕΡΟ».

 

22. «ΣΤΟ ΜΕΤΑΞ? ΝΑ ΕΤΟΙΜ?ΖΕΣΑΙ ΝΑ ΜΕ ΦΙΛΟΞΕΝ?ΣΕΙΣ, ΓΙΑΤ? ΕΛΠ?ΖΩ ΠΩΣ ΣΑΝ ΑΠ?ΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧ?Σ ΣΑΣ ΘΑ ΜΕ ΧΑΡ?ΣΕΙ Ο ΘΕ?Σ ΣΕ ΣΑΣ».

Η ΦΙΛΟΞΕΝ?Α Ε?ΝΑΙ ?ΝΑ ΑΠ’ ΤΑ ΚΑΘ?ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ?, ΙΔΙΑ?ΤΕΡΑ ?ΤΑΝ ΠΡ?ΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ Κ?ΠΟΙΟ ΕΡΓ?ΤΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛ?ΟΥ. ΚΑΙ Τ?ΡΑ ΠΡΟΣ?ΞΤΕ ΤΗ Β?ΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤ?ΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑ?ΛΟΥ : «ΓΙΑΤ? ΕΛΠ?ΖΩ ΠΩΣ ΣΑΝ ΑΠ?ΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧ?Σ ΣΑΣ, ΘΑ ΜΕ ΧΑΡ?ΣΕΙ Ο ΘΕ?Σ ΣΕ ΣΑΣ». ?ΛΑ ΤΑ ΑΙΤ?ΜΑΤ? ΜΑΣ ΥΠΟΒ?ΛΛΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΘΕ? ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧ?. Η ΕΞ?ΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΖΩ?Σ ΜΑΣ, ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡ?ΑΣ ΜΑΣ, ΤΗΣ ΥΠΗΡΕΣ?ΑΣ ΜΑΣ, ?ΛΑ ?ΡΧΟΝΤΑΙ ?ΝΩΘΕΝ ΚΑΙ Σ’ ΑΥΤ?Ν Δ?ΝΟΥΜΕ ΤΗ Δ?ΞΑ. ΕΔ? ΒΛ?ΠΟΥΜΕ Δ?Ο ΠΡ?ΓΜΑΤΑ : Α) Π?ΣΟ ΤΑΠΕΙΝ? Ο ΑΠ?ΣΤΟΛΟΣ ΑΝΑΦ?ΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡ?Α ΠΟΥ ΕΛΠ?ΖΕΙ ΝΑ Π?ΡΕΙ Μ?ΣΑ ΑΠ? ΤΗ Δ?ΝΑΜΗ ΠΟΥ ?ΧΕΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧ? ΤΟΥΣ ΚΑΙ Β) ΤΗΝ ΕΚΤ?ΜΗΣΗ ΠΟΥ ?ΧΕΙ Ο ΘΕ?Σ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΕΥΧ?ΜΕΝΟ ΛΑ? ΤΟΥ.

Α) Η ΠΡΟΣΕΥΧ? ΤΩΝ ΠΟΛΛ?Ν ΜΠΟΡΕ? ΝΑ ΜΗΝ ΕΛΕΥΘ?ΡΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑ?ΛΟ, ΑΛΛ? ΕΛΕΥΘ?ΡΩΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧ? ΤΟΥ ΜΑΖ? ΜΕ ΕΚΑΤΟΝΤ?ΔΕΣ ΧΙΛΙ?ΔΕΣ ΨΥΧ?Σ ΑΝΘΡ?ΠΩΝ ΑΠ? Τ?ΤΕ Μ?ΧΡΙ Σ?ΜΕΡΑ Μ?ΣΑ ΑΠ? ΤΙΣ ΔΕΚΑΤ?ΣΣΕΡΙΣ ΕΠΙΣΤΟΛ?Σ ΤΟΥ. ΔΕ Γ?ΡΙΣΕ ΤΗ ΡΟ? ΤΟΥ ΚΑΚΟ? ΣΕ ΚΑΛ?, ΑΛΛ? ?ΓΙΝΕ ΚΑΙ Δ?ΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜ?Α ΤΩΝ ΠΙΣΤ?Ν Μ?ΣΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝ? ΑΓ?ΝΑ ΠΟΥ Δ?ΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΙΒ?ΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛ?ΘΕΙΑ. ΚΑΙ Β) Ο ΘΕ?Σ ΔΕ ΘΑ Ε?ΧΕ ΔΟΞΑΣΤΕ? ΠΟΤ? Τ?ΣΟ ?ΣΟ ΔΟΞ?ΖΕΤΑΙ Τ?ΡΑ ΑΠ? ΤΗΝ ΑΦΟΣ?ΩΣΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧ?Σ ΤΩΝ ΠΙΣΤ?Ν ΠΟΥ ΑΝΕΒΑ?ΝΟΥΝ ΩΣ ΘΥΜ?ΑΜΑ!

 

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ? ΚΑΙ ΤΕΛΙΚ? ΕΥΛΟΓ?Α

 

 

23,24. «ΣΕ ΧΑΙΡΕΤΟ?Ν Ο ΕΠΑΦΡ?Σ, Ο ΣΥΓΚΡΑΤΟ?ΜΕΝ?Σ ΜΟΥ ΓΙΑ Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟ?, Ο Μ?ΡΚΟΣ, Ο ΑΡ?ΣΤΑΡΧΟΣ, Ο ΔΗΜ?Σ ΚΑΙ Ο ΛΟΥΚ?Σ, ΟΙ ΣΥΝΕΡΓ?ΤΕΣ ΜΟΥ».

Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΕΔ? ΣΤ?ΛΝΕΙ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ?Σ ΤΟΥ ΜΑΖ? ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΑΦΡ? ΤΟ ΣΥΓΚΡΑΤΟ?ΜΕΝ? ΤΟΥ. ΔΕΝ ?ΤΑΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜ?ΝΟΙ ΓΙΑ Κ?ΠΟΙΟ ?ΓΚΛΗΜΑ ? ΑΔ?ΚΗΜΑ ΠΟΥ Ε?ΧΑΝ Κ?ΝΕΙ, ΑΛΛ? ΓΙΑ Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟ? ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛ?ΟΥ. Ο ΘΕ?Σ ?ΜΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑ?ΕΙ ΝΑ ΕΝΔΙΑΦ?ΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙ? ΤΟΥ, ΤΑ ΣΤ?ΛΝΕΙ ΜΑΖ?. ?ΤΣΙ, ?ΧΟΥΝ ΚΟΙΝΩΝ?Α ΜΕΤΑΞ? ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ Β?ΡΟΣ ΑΠ’ ΤΑ ΔΕΣΜ? Γ?ΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΕΛΑΦΡ?.

Ο Μ?ΡΚΟΣ ?ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΔΕ?ΤΕΡΟ ΕΥΑΓΓ?ΛΙΟ.

Ο ΑΡ?ΣΤΑΡΧΟΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΙ?Σ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓ?ΤΗΣ ΤΟΥ ΑΠ. ΠΑ?ΛΟΥ.

Ο ΔΗΜ?Σ, ΣΥΝΕΡΓ?ΤΗΣ ΤΟΥ ΑΠ. ΠΑ?ΛΟΥ.

Ο ΛΟΥΚ?Σ ?ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΤΡ?ΤΟ ΕΥΑΓΓ?ΛΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡ?ΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤ?ΛΩΝ. ?ΛΛΗΝΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΡ?Σ ΣΤΟ ΕΠ?ΓΓΕΛΜΑ.

 

25. «Η Χ?ΡΗ ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ ΜΑΣ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤΟ? ΝΑ Ε?ΝΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΣΑΣ. ΑΜ?Ν».

Ο ΠΑ?ΛΟΣ ΤΕΛΕΙ?ΝΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛ? ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ?ΔΙΟ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜ? ΠΟΥ ΤΗΝ ΑΡΧ?ΖΕΙ, ΤΗ Λ?ΞΗ «Χ?ΡΗ» ΠΟΥ Σ?ΖΕΙ ΚΑΙ Δ?ΝΕΙ Δ?ΝΑΜΗ ΣΤΟΝ ?ΝΘΡΩΠΟ. ΤΑΥΤ?ΧΡΟΝΑ, ?ΜΩΣ, Ε?ΧΕΤΑΙ «Η Χ?ΡΗ ΕΚΕ?ΝΗ ΝΑ Ε?ΝΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΟΥΣ» ΚΑΙ ΣΗΜΑ?ΝΕΙ ΝΑ ΒΡ?ΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΡΜΟΝ?Α ΜΕ ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΕΥΘ?ΝΕΙ ΤΗΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤ? ΖΩ? ΤΟΥΣ. ?ΤΣΙ ΜΠΟΡΟ?Ν ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒ?ΝΟΥΝ ΤΗΝ Κ?ΘΕ ΣΤΙΓΜ? ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣ?Α ΤΟΥ.

ΤΗ Λ?ΞΗ «ΑΜ?Ν» ΤΗΝ ΤΟΠΟΘΕΤΕ? ΤΕΛΕΥΤΑ?Α – ΤΕΛΕΥΤΑ?Α ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΘΥΜ?ΣΕΙ ?ΤΙ ?ΛΕΣ ΟΙ ΥΠΟΣΧ?ΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΕΟ? ΕΚΠΛΗΡ?ΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΡ?ΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΥΡ?ΟΥ ΙΗΣΟ? ΧΡΙΣΤΟ?, ΜΕ ΤΟΥ ΟΠΟ?ΟΥ ΤΟ ΠΝΕ?ΜΑ ΖΕΙ, ΚΙΝΕ?ΤΑΙ ΚΑΙ ΔΡΑ Ο ΠΙΣΤ?Σ.

 

 

Ε?ΘΕ Η ΜΕΛ?ΤΗ ΜΟΥ ΑΥΤ? ΝΑ ?ΓΙΝΕ ΕΥΛΟΓ?Α ΚΑΙ ΣΕ Σ?ΝΑ, ?ΠΩΣ ΑΚΡΙΒ?Σ ?ΓΙΝΕ ΚΑΙ ΣΕ ΕΜ?ΝΑ.

 

ΜΕ ΤΗΝ ΑΓ?ΠΗ ΕΚΕ?ΝΟΥ, ΣΠ?ΡΟΣ Σ. ΜΑΤΘΑ?ΟΣ